Janmashtami 14th August – Street Festiwal, 'międzynarodowa' wycieczka po okolicach Barody

Zawarłam układ;) Koleżanka umieszcza na swoim blogu niektóre moje zdjęcia, a ja część jej wypociny, one przynajmniej są składne;P
Oto małe sprawozdanie (by Karolina Pawlak:*) z Janmashtami- Street Festiwal:
'14. sierpnia obchodzone są urodziny Lorda Kriszny. W tym czasie Hindusi stroją domy i świątynie. Przez całą noc ludzie modlą się oraz śpiewają religijne hymny.

Mlodzi chłopcy odgrywają epizod z zycia Kriszny – tworzą ludzką piramidę wspinając się na siebie i próbują rozbić wiszący nad ich głowami garnek – tak było i w GPS. Wspólnie z uczniami świętowaliśmy to wydarzenie. Na początku naszym zadaniem było na obrazie Kriszny namalować mu czerwoną kropkę na czole, poczym obsypać ryżem i kwiatami. Następnie dzieciaki zaprezentowały tradycyjne tańce (przez 9 kolejnych dni Hindusi co wieczór będą tańczyć przez 4 godz.). Również nas zaproszono do wspólnego tańczenia. Ludzie w Indiach są bardzo muzykalni – śpiewy i tance są na porządku dziennym. Nawet jadąc rikszą często dodatkową atrakcją jest śpiew rikszarza ;)'

Ze względu na epidemię Świńskiej grypy nasza szkoła została zamknięta, tzn. nie ma tutaj dzieci:/ Zostało mi kilka ostatnich dni, rozważania czy wystarczająco dużo tutaj zrobiłam i brak możliwości przebywania z uczniami:/ No ale cóż, pociąg do Suratu mam we wtorek o 6:50 (w poniedziałek może uda mi się jeszcze coś tutaj podziałać), do Mumbai w środę, niedziela Polska... (Jeśli granic nie zamkną z powodu grypy;P- puk, puk, puk odpukać!)

Spowolnić czas

Aaaaaaaa niech ktoś pobawi się tym dużym zegarem, który steruje czasem na świecie, bo chyba on trochę przyspieszył ostatnio!! Jeju tyle się tu dzieje, a ja nie mam czasu żeby to wszystko opisać! Zawsze tak jest jak przygoda zbliża się ku końcowi:/ Ostatnio mieliśmy Global Village (patrz zdjęcia z poprzedniego posta)coś niesamowitego! Genialnie zorganizowane (co jest naprawdę niespotykanie w Indiach), do tego nasze wygibasy (nawet mam filmik, ale lepiej go tu nie zamieszczać;P). Następnego dnia zebraliśmy ekipę, wynajęliśmy auto i pojechaliśmy w plener, zobaczyć wodospady! Wspinaczka, piękne widoki i ten typ zmęczenia, który uwielbiam! Co ciekawe, osobą, która pomogła nam w organizacji tego, był Hindus poznany przez Kasię przez Internet! Kiedyś jakby ktoś mi powiedział, że się na takie coś zgodzę, to bym chyba wyśmiała, ale tutaj jest inaczej! Wpływ na to miał zapewne fakt, że jechali z nami nasi dosłownie duzi chłopcy, więc czuliśmy się bezpiecznie, oraz fakt, że tutaj bardzo łatwo spotkać takich ludzi, którzy zupełnie bezinteresownie poświęcają swój czas, aby nam pomóc, pokazać nam Indie, czy po prostu z nami poprzebywać!! Dzisiaj rano byliśmy w szkole muzyki i tańca, zaraz lecimy na jogę! A potem zapewne kolejny miły wieczór na dachu szkoły, w której mieszkamy, który przeciągnie się do 4 rano:) Jak ja mam za tym nie tęsknić!
Dzisiaj kupujemy bilety do Mumbai... Zostało 7 dni:/













22222

Znowu mogę normalnie funkcjonować!! Ale co przeszłam! Jako typowy Polak muszę trochę ponarzekać i się Wam wyżalić ;P Przeżyłam najgorszą noc swojego życia!! Takie apogeum mojej choroby! Wyobraźcie sobie gorączkę, która po kilku polopirynach i innych lekach sięgała spokojnie około 42 stopni!! I tak przez pół nocy, do tego dreszcze, cholerny ból głowy, mięśni!! Istna tragedia. Dobrze, że miałam przy sobie dr. Housa, czyt. Kasię;P która chciała mnie już pod prysznic wsadzać, zapomniawszy że my wodę mamy tylko dwa razy na dobę;P i nie jest to około 2 w nocy;)
Rano od razu pojechałam do lekarza, wizyta trwała dwie minuty, zajrzał mi do gardła, używając ledwo świecącej latarki (tak, tak takiej samej jaką się zabiera np. pod namioty;P) potem skierował na badanie na malarię. Patrzyłam igła była nówka sztuka! Na szczęści wynik negatywny, dostałam jakiś antybiotyk i miało być lepiej. Było!! I Bogu dzięki, bo już wieczorem ruszyliśmy na Goę!! Genialne kilka dni!! 16 godzin w pociągu (obiecuję, że już nigdy nie będę marudzić jak będę musiała jechać np. 6 godzin do Wa-wy;P) i kilka w autobusie zostały wynagrodzone przepięknymi widokami, kąpielami w Morzu Arabskim i relaksem w knajpce nad jego brzegiem! Coś niesamowitego, tylko szkoda, że tak krótko:/ Mam kilka zdjęć, które jedynie po części oczywiście oddają to piękno, ale zawsze:)
AAAAAAAAAA tak btw, aparat mi siada:/:(
Zmieniając temat, jako typowa kobieta muszę napisać coś o zakupach;P Zaczęłam rozglądać się za pamiątkami i muszę powiedzieć, że Indie to kraj wielkiego shitu… Żeby wyszukać coś, czego nie będzie wstyd podarować bliskim naprawdę trzeba się postarać!!! Bazary są niezwykle kolorowe, ale to nie to co Tunezja, czy Egipt, gdzie bez problemu można znaleźć coś co przykuwa oko, Indie pod tym względem nie są jeszcze dobrze rozwinięte (pomijając miejsca typowo turystyczne). Na szczęście część zakupów mam już za sobą!:)
Pozostaje problem jak to przywieźć do Polski:/ Niby to pierdoły, ale jak się zbierze wszystko do kupy, to jednak trochę waży:/
Nie myślałam, że to kiedyś powiem, ale zostało już TYLKO 10 dni w Barodzie, potem jeszcze Surat-> Mumbai (tu kilka dni) i POLSKA!! Ależ to leci!
Doszło właśnie do mnie, że będę tęsknić!!:/

Dzisiaj mieliśmy tak mały event zamieszczam z niego kilka zdjęć, a opiszę innym razem. Tak tak, to nazywa się lenistwo;P

GOA
href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghX5gXAcGvd9qp7DJ7v74PzqUqVdiieqwXWy0v4P02gFBrWpLaI-wl9hbkQi2TipqrD3eQhm5asXhabztCP4U03v659VNKJrRmhYzrRi7tllIGkagUHdSOt5ZCMb2e2hfha_-w6fOfum4/s1600-h/IMG_4423.JPG">