India- my first Day!
Jest gorąco, nawet bardzo;P Trochę pada, ale podobno za kilka dni ma być gorzej…
Pierwszy dzień był niesamowity! Himashu zabrał nas na obrzeża Barody. Pokazał nam życie na wsi, było to naprawdę niezwykłe przeżycie!! Mam śliczne zdjęcia:) Codzienność tam jest zupełnie inna niżeli w mieście! Trochę bardziej spokojna. Ludzie są mili, co prawda nie rozumieją co do nich mówimy, ale się uśmiechają!! Chcą robić sobie z nami zdjęcia:) Przyglądają się, podchodzą, dziwią… Śmiem sądzić, że my jesteśmy dla nich większym ‘widowiskiem’, niż oni dla nas! Byliśmy nawet w wiejskiej szkole… SZOK!!! Dzieci niezwykle kolorowo poubierane siedzą w zapyziałych ławkach w betonowych, okropnie brudnych ścianach, gdzie strasznie śmierdzi! Co najciekawsze wyglądają na szczęśliwe, one po prostu nieznaną innego życia. W jednej klasie było około 70 uczniów (pokój o metrażu podobnym do Polskich klas) i jeden nauczyciel, ogólnie mieli go gdzieś, nie mógł nad nimi zapanować, jak my przyszliśmy to na początku był okropny harmider. Dzieci trochę się nas bały, ale tylko przez chwilę, potem nastała cisza i Himaszu (chłopak jeden z praktykantek, mieszkał przez rok w Polsce) zaczął opowiadać im o naszym kraju, przedstawił nas itp. Byli wpatrzeni w nas jak w obrazek…
Drugi dzień, nadal gorąco, trochę zamieszania w ‘biurze’ (czyt. czterech betonowych ścianach), planujemy wycieczkę, na razie nie daleko, po Gudżaracie. Wypożyczamy samochód, razem z kierowcą;P Ruszamy w sobotę rano:)
Indyjskie jedzenie jest naprawdę niesamowicie oooooostre!! Zamawiamy najmniej ostre jedzenie i ledwo co je jemy, ale muszę przyznać, że smaczne!
Na bagaż nadal czekam:/